Wat gaan we buzzen?
‘Grenada’ is een documentair boek van de schrijfster Coot van Doesburgh.
In 1983 ging Coot voor het eerst naar het Caribische eiland Grenada. Ze kwam, zag en verloor haar hart. Niet alleen aan de wonderschone, ongerepte natuur, maar ook aan de mensen daar.
Vanaf 1979 had het eiland een socialistische regering onder leiding van de charismatische premier Maurice Bishop, nadat het eiland jarenlang onder een dictatuur te lijden had Een paar jaar later sloeg het noodlot toe door de moord op Bishop en een Amerikaanse Invasie, omdat Reagan het socialisme als groot gevaar ervoer.
Ze geeft op een luchtige manier en soms op hilarische wijze een beschrijving van al haar bezoeken aan het eiland Grenada. De dingen die ze daar meemaakte en de vriendschappen met de overlevende leden van de regering Bishop en zijn familie.
maart 27, 2010 bij 10:46 pm
Mensen kunnen ervaringen nou eenmaal verschillend beleven, zo ook op Granada. Probeer wat meer te kijken naar de overeenkomsten tussen de liefde voor het eiland!
maart 28, 2010 bij 1:59 am
Hartelijk dank voor deze ongetwijfeld goedbedoelde preek. Ik zag het door mij 35 jaar geleden ontvluchte, zo typisch nederlandse belerende vingertje, hélemaal vóór me.
“….overeenkomsten tussen de liefde voor het eiland”…? Huh?
Vergeef mijn onnozelheid.
Overeenkomsten tussen de liefde voor het eiland en wat?
Als je de schoonheid van Grenada wilt bezingen op de wijs van bloemetjes, azuren zeetjes, exotische drankjes en soortgelijk gedoe…da’s fijn.
Maar om je voor te doen als een soort locale politieke deskundige, zonder dat je ook maar ene moer hebt mee gemaakt wat zich daar tijdens de revolutie heeft afgespeeld en ook nauwelijks een serieuse poging hebt ondernomen om daar achter te komen en dan bovendien uit volle borst je liefde en aanbidding gaat zitten uitgalmen voor een zooitje gewapend communistisch geteisem dat alleen maar voor ogen had dat eiland om te toveren tot een tweede Cuba, is iets dat waarschijnlijk niet zou misstaan in het huisorgaan van Groen Links, maar dat geen plaats hoort te hebben in een boek dat aan de buitenkant de schijn wekt een soort touristisch reisverslag te zijn.
maart 21, 2010 bij 9:02 pm
Laat ik eerst even duidelijk maken dat ik niet de gewoonte heb om mensen die ik niet ken, publiekelijk te bekritiseren over iets waar ik het niet mee eens ben. Ik heb wel wat anders te doen.
Hier echter, na het lezen van deze ingebonden politieke hysterie, ligt dat even anders.
Ofschoon zij hierover zonder twijfel wild zal tegenspartelen, komt Van Doesburgh uit de verf als een uiterst linkse, tegen het communisme aanhangende, anti- Amerikaanse ,”starry-eyed” politieke zwijmelaar.
Deze zich toendertijd als journalist voordoende schrijfster is duidelijk van mening dat, gebaseerd op twee weken zonnen, zwemmen, eten, drinken, slapen en twee of drie politieke bijeenkomstjes te hebben bijgewoond in Grenada in de nadagen van de revolutie, zij nu een autoriteit is wat betreft het politieke wel en wee van dit land, voor, tijdens en na de Castro-Che Guevara-style military coup van Maurice Bishop en zijn marxistisch horde.
Bishop & Co, gewapende lafaards die ze waren, grepen de macht door in het holst van de nacht, terwijl de democratisch verkozen Prime Minister Sir Eric Gairy – zeker geen heilige – op reis was, de nagenoeg voltallige regering de gevangenis in te lazeren en vervolgens de grondwet op nul te zetten.
Het is duidelijk dat Van Doesburgh vond, en nog steeds vindt, dat dát het absolute einde was! Eindelijk gerechtigheid voor een bevolking waarvan er veel te veel nauwelijks vooruit zijn te branden. Grenada finally marching on to become another socialist paradise! Inclusief een echt Central Committee en Politburo. Zoals Cuba.
Long Live The Revo!
Als zij inderdaad een rasechte bona fide journalist was geweest in plaats van een bevooroordeelde meeloopster en kontkusser, had ze zich onmiddelijk, zowel tijdens Chairman Bishop’s politiestaat én gedurende de Amerikaanse aanwezigheid, onder de bevolking moeten begeven en grondig zien uit te vinden wat er nou precies waar was van de beschuldigingen tegen Gairy zoals zij die debiteert, en wat de ware sentimenten waren ten aanzien van hém, de buitenlandse interventie, en Bishop’s People‘s Revolutionary Government.
Maar, nee. Mevrouw Van Doesburgh, die zich bij aankomst onmiddelijk liet indoctrineren door de PRG clique, vond het blijkbaar veel eenvoudiger om door de jaren heen leuke tripjes naar Grenada te maken met als doel gezellig onder het genot van drankjes en hapjes, soms uitgedost in T-shirt en onderbroek (je weet wel…gewoon gelijkdenkende kameraden onder mekaar) quasi-intellectueel te gaan zitten ouwehoeren met de aanhangers (“intellectuelen”) van “our Bish” en, tijdens de aanwezigheid van de Caribbean Peace Keeping Force, met de restanten van zijn communistische bende.
En dan alles wat er zogenaamd in de jaren vóór 1979 allemaal gebeurd zou zijn, zonder objectieve en grondige verificatie bij wie dan ook, te slikken alsof het de Heilige Schrift betrof, om vervolgens de hele oogst als feiten te presenteren in haar boek.
Maar ja, in een land als Nederland, waar de socialistische dictatuur welig tiert en waar nauwelijks een sterveling vandaag de dag ooit van Grenada heeft gehoord, gaat dit boek er bij de penthouse socialists natuurlijk in als koek. In het land der blinden zijn één-ogigen als Van Doesburgh altijd gegarandeerd koning!
Op de Amerikanen afgeven…ach…dat is zo’n beetje een nationale sport geworden. Maar als het niet voor o.a. de Amerikanen was geweest, Mevrouw van Doesburgh – opgericht anno 1943 als ik het wél heb -, zou U Uw jeugd hebben doorgebracht in de nazi-Niederlande als lid van de Hitler Jugend. OK? Maar deze stelling zal wel weer worden gezien als ouwe koeien uit de sloot halen.
Ik zal verder niet ingaan op haar pathetische aanbidding van Bishop en de op niets gebaseerd veronderstelling dat het gehele volk in die admiratie deelde, de aantijgingen, halve waarheden en self-serving interpretaties die, zonder enig bewijsmateriaal, in het boek geproclameerd worden. Alleen dit:
Ik ben een Nederlander en Canadees (wonende in Canada) die al sinds eind 1977 jaarlijks lange tijden in Grenada verblijft. De enige keren dat ik moeilijkheden had met de autoriteiten wat betreft fotograferen was tijdens de Bishop periode waarin de intimidatie van vreemdelingen door zijn tot aan de tanden toe bewapend geboefte (én zijn militia die te vergelijken was met de NSB tijdens de 2e wereldoorlog) over de jaren steeds meer toenam.
Noch de Amerikanen gedurende de korte periode dat zij daar waren, noch tijdens de Gairy jaren heeft ooit iemand mij iets in de weg gelegd of, zoals Van Doesburgh suggereert dat haar is overkomen, dat mijn films bij thuiskomst allemaal grijs waren omdat ze opzettelijk door de X-ray machine waren gehaald. Belachelijk! De film zal wel niet doorgedraaid zijn omdat het begin niet goed in ‘t gleufie zat.
Van de duizenden foto’s die ik door de jaren heen in Grenada heb gemaakt (én een flink aantal daarvan heb gepubliceerd, inclusief het Amerikaanse leger met alles erop en er aan!), is er nooit één grijs thuis gekomen.
En voor de rest, waarde ex-landgenoten, buzzen (wat dat woord dan ook betekenen mag) jullie er wat mij betreft allemaal verder maar, hijgend van opwinding over dit boek, vrolijk op los.
Maar de enige reden om er werkelijk opgewonden van te raken is de inderdaad correct beschreven schoonheid van Grenada.
PS.- Ter Van Doesburghs’ informatie:
1. – het BBC strand is niet vernoemd naar de revolutionaire omroep Radio Free Grenada, maar de naam is ontleend aan een nachtclub die daar al sinds mensenheugenis aanwezig was;
2. – Wat betreft Uw klaagzang “dat er nooit actie is ondernomen voor Grenada” toen orkaan Ivan daar in 2004 huis had gehouden, mag ik U aanraden om even een kijkje te nemen op website http://ocha.unog.ch/fts/reports/daily/ocha_R10_E14746_asof___1003191239.pdf en daar de ettelijke miljoenen bij elkaar op te tellen. US AID alléén al 45 miljoen! (En dat is dan bovenop de $120 miljoen in economische hulp die er door die Amerikaanse imperialisten van 1984 tot 1993 zijn ingepompt en waar verder gemakshalve niet over geluld wordt). En dat is óók niet meegerekend de wereldwijde privé donaties aan instellingen zoals het Rode Kruis, etc.
Ook de bevolking van de gemeente Zandvoort heeft toendertijd een actie gehouden waarvan de opbrengst persoonlijk door een der organisatoren is overgevlogen naar Grenada en uitgedeeld aan de getroffenen.
maart 21, 2010 bij 10:39 pm
Even niks anders te doen??
maart 2, 2010 bij 8:59 pm
Wat is de overeenkomst tussen het tweede deel van Millennium en Grenada, liefde voor een eiland?
Ik vind Coot’s beschrijving een stuk warmer en accurater!
februari 19, 2010 bij 5:05 pm
Het blijf voor mij een onhelder boek en het boeit me niet heel erg.
Om inzicht te krijgen in de geschiedenis van het eiland is wel leuk. De belevenissen van de personages boeien me niet Ze vinden vooral zichzelf belangrijk.
Ik vind de kaft wel mooi en opvallend
februari 16, 2010 bij 8:15 pm
Boek leest lekker weg. Zat zo in het verhaal en werd meegevoerd naar het eiland. Heb uit interesse nog wat gegoogeld op Grenada.
Ik vind alleen de kaft niet zo mooi.
februari 8, 2010 bij 5:50 pm
Ik ben ook een van de gelukkigen die het boek mag Buzzen. Het viel me erg tegen in het boek te komen. Ik heb een aantal hoofdstukken gelezen maar het pakte me niet. Waarschijnlijk is het niet helemaal mijn genre. Gezien de vele positieve reacties ligt dit aan mij en niet aan het boek. Ik heb het boek ook aan mijn zus gegeven en die vind het dus een geweldig boek. Ze heeft het in een paar dagen uitgelezen en inmiddels ook al een paar vriendinnen nieuwsgierig gemaakt naar dit boek.
februari 8, 2010 bij 4:17 pm
Toen ik werd gevraagd dit boek te Buzzen, was ik erg benieuwd. Het is zeker geen boek wat ik zelf van de plank zou pakken in de boekwinkel. Gek eigenlijk, misschien toch meer een ‘wat de boer niet kent dat eet hij niet idee’. Geschiedenisverhalen zijn doorgaans niet mijn eerste keuze. Omdat ik altijd wel weer open sta voor nieuwe dingen, en ook het voorproefje me niet tegenstond toch het boek aangevraagd. Het viel zeker niet tegen!
Met Kerst kwam deze binnen, waarbij mijn oma die op visite kwam meteen nieuwsgierig was, en het erg graag wilde lezen, waarna ik het haar heb meegegeven. Nu zie ik haar niet wekelijks, dus heeft ook de buurvrouw van mijn oma het gelezen in de tussentijd. Ze vonden het beiden een interessant boek, en vonden het goed leesbaar (taalgebruik en inhoud).
Zelf vond ik het ook heel goed geschreven, een bijzonder verhaal. Ook bijgedragen aan wat algemene ontwikkeling, want ik heb hier nooit eerder van gehoord, zowel niet van het eiland als de geschiedenis.
Buzzen met boeken is misschien wat lastiger dan een ander product. Merk dat veel mensen niet meer echt lezen, er de tijd niet voor kunnen vinden en ook niet veel interesse hebben als ze het toch niet zelf van plan zijn te lezen. En zeker een boek over geschiedenis wekt minder interesse dan een verhaal van Kluun bijvoorbeeld. Uiteraard misschien even kortzichtig als mijn eerste mening.
Hoe heb ik verder nog gebuzzd? Een van mijn beste vriendinnen leest veel, en koopt ook veel boeken. Voor haar verjaardag over 2 weken ligt bij mij al het op bol.com bestelde exemplaar van Grenada klaar, ik denk dat ze het zeker zal waarderen. Mijn moeder leest het boek nu, en ook mijn nichtje wil het graag meenemen op vakantie komende maand.
februari 7, 2010 bij 12:06 pm
Wat een heerlijk boek. Ik mocht hem buzzeren.
Ik vond het begin wat lastig, veel namen en lange zinnen, maar als je er eenmaal in zit gaat het vanzelf. Leest het heerlijk weg, ik had tijdens het lezen het gevoel ook op het eiland te zitten.
Ik weet wel wat mensen (familie, vrienden en buren) die van lezen houden hiervoor aan te sporen.
februari 4, 2010 bij 10:16 am
in eerste instantie dacht ik dat het boek mij niet aansprak. maar schijn bedriegt…
Ik vindt het een lekker boek om te lezen en had het dan ook in 2 dagen uit. (manlief was er minder blij mee, vanwege het nachtlampje haha)
Helaas zijn er in mijn naaste omgeving geen echte beoekenfans, maar mijn schoonzusje in duitsland zou dit boek ook wel willen lezen. Binnenkort komt ze hiernaartoe en neemt ze het boek mee. Ben benieuwd wat haar reactie is??
liefs Mella
februari 3, 2010 bij 9:24 pm
Van de kaft van het boek werd ik gelijk vrolijk, maar moet eerlijk zeggen dat ik dan ook een echte roze fan ben!
Ik had wat moeite om “in het boek te komen”, maar toen ik wat vorderde las het best lekker weg. Het is niet echt mijn genre, maar wist me wel te boeien. Je leert Grenada goed kennen, heel interessant ook!
Fijne schrijfstijl.
Mijn moeder is m nu aan het lezen, en het boek zal zeker nog meer doorgegeven worden!
februari 3, 2010 bij 8:06 pm
Ik heb het boek net uitgelezen. Het komt heel realistisch en duidelijk over, je leest het alsof je er zelf bij bent. Ik ben erg nieuwsgierig geworden naar het eiland, wie weet vlieg ik er ooit nog eens naartoe.
februari 3, 2010 bij 6:32 pm
Ook ik heb het boek mogen buzzen, en vond het een boeiende schrijfstijl. Het is in meerdere opzichten een zeer mooi boek, wat lekker wegleest, en je helemaal meeneemt in het verhaal.
februari 3, 2010 bij 6:12 pm
Wat een heerlijk boek om te lezen. Ik heb het gelezen toen het net begon met sneeuwen, al een poosje geleden dus. Het leest erg makkelijk weg, mede omdat het me boeide. Het was met een paar dagen uit. Moderne geschiedenis heeft me tot nu toe niet echt kunnen boeien, maar met zo’n kombinatie van geschiedenis, politiek en reisavonturen was het zeker geen opgave om door te komen. Een aardige bijkomstigheid dus dat je er nog wat van opsteekt.
Aan het begin van het werden er meer details omschreven dan aan het einde, dat was wel jammer. Door de details werd een mooi eilandplaatje opgebouwd. De verwoestig… tja, minder details.
Ik heb met veel mensen over het Grenada gesproken, 12 mensen hebben het gelezen.
De reacties zijn allen heel positief. Voor sommigen was de kaft wat te roze, te zoet.
Heerlijk boek!
groeten!
februari 3, 2010 bij 4:23 pm
Een mooi boek, ik heb lang gewacht om er in te beginnen. Eigenlijk trok het mij niet zo erg. Toen ik er eenmaal in begon, heb ik het erg snel uitgelezen het verhaal pakte mij gewoon. Nu nog de droom van mij om een keer echt naar het eiland te gaan waar maken. Gewoon in het echt ook verliefd op het eiland worden, lijkt me heerlijk.
februari 3, 2010 bij 1:58 pm
Hèhè, eindelijk heb ik de tijd gehad om ‘Grenada’ uit te lezen. Het is een zeer leesbaar boek over een, inderdaad, totaal vergeten eiland met een totaal vergeten geschiedenis.
Tijdens het lezen van het boek wilde ik óók naar Grenada maar later in het boek zag ik daar maar vanaf: dan ben ik ook zo’n toerist die het oorspronkelijke karakter van het eiland gaat bezoedelen. Zo’n Amerikaan, ja… Soms moet je mooie plekken lekker met rust laten, alhoewel het toerisme een belangrijke inkomstenbron is daar. Dilemma, dilemma!
Wat vond ik van het boek, behalve dan dat het zeer leesbaar en ‘ik wil daar ook naartoe’-achtig is? Doordat ik het niet in één keer uit heb kunnen lezen moest ik regelmatig even terugblikken wie wie ook alweer was. En Tara Singh-Varma, het zat er al vroeg in… Eigenlijk werden er wel heel veel namen genoemd, bijna ‘name dropping’. Dat was volgens mij niet nodig geweest, maar wie ben ik.
Het grootste deel van het boek werd er van alles uitgebreid beschreven maar naarmate het eind van het boek in zicht kwam vond ik dat er opeens met zevenmijlslaarzen door de tijd werd gestapt. Op het eind werden ook wat anekdotes herhaald die al eerder in het boek waren beschreven, dat vond ik een beetje jammer.
Om kort te gaan: ik vond het een heel interessant boek, vol met passie voor een eiland en zijn bewoners en met een grote weerzin tegen domme mensen die van het paradijs een wrak maakten. Met dank aan Reagan en de zijnen, bah. Heel intrigerend, ik zal voortaan bij nieuws over Grenada héél goed opletten want er is bij mij een oogje opengegaan door dit boek.
Ach ja, die omslag. Niet goed gekozen, het spijt me. Kleurrijk past prima bij het boek maar dit roze gevaarte ziet er wel erg romantisch, chick-lit-achtig uit. Het dekt de lading van het boek zeker niet!
En nu maar Buzzen: ik ga ‘m uitlenen aan anderen, ik ben benieuwd!
februari 3, 2010 bij 1:53 pm
In eerste instantie leek het boek mij niet geweldig. Van het voorproefje werd ik niet echt warm en het onderwerp…mwoah ik wist niet of dit me wel zo aan zou spreken.
Maar toen kreeg ik het boek toegestuurd en wat een boek! Ik heb het in één ruk uitgelezen en ik heb het zeer zeker aangeraden aan anderen. Het is een heel ander genre dan ik normaal lees maar ik ben super enthousiast. Mooi en vlot geschreven, vol humor en ik kreeg een goed beeld van een voor mij verder onbekend eiland. Zo’n goed beeld dat ik er zo heen zou reizen. Ook de politieke omstandigheden, werkloosheid en de interessant maar vooral schrijnend om te lezen.
De buitenkant van het boek trekt mij overigens totaal niet. Ik vermoed dat ik dit boek in de boekhandel zonder pardon voorbij zou lopen en er geen tweede blik op zou werpen.
februari 1, 2010 bij 9:46 pm
Inmiddels heb ik het boek ook uit. Een boek met veel gezichten, dat moeilijk in een hoekje is te plaatsen. Zowel een liefdevolle reisgeschiedenis als een hartverscheurend politiek verhaal. Ik heb het met veel plezier gelezen.
Ik vind de omslag en titel van het boek eerlijk gezegd wat ‘beperkt’. Eén en al warmte en zoetheid. Het laat de diepte van het verhaal voor mijn gevoel niet zien. Ik kan me voorstellen dat potentiele lezers er op deze manier geen belangstelling voor hebben.
Ik vond dat er in het boek ook een aantal anekdotes werd verteld, waarvan ik me kan voorstellen dat het bijzondere herinneringen zijn, maar die niet echt passen in de lijn van het verhaal. Het gaf me het gevoel dat ze er meer in staan om jouw verhaal compleet te vertellen, dan om een goed boek te maken.
Bedankt dat je me op deze manier hebt laten kennismaken met Granada!
januari 28, 2010 bij 8:20 pm
In eerste instantie raak je compleet verliefd op een te mooi eiland, wat een beetje een desillusie blijkt te zijn na de coupe. Toch vind ik het zeer lekker weg lezen. Niet helemaal wat ik er van verwachtte, maar desondanks toch wel lekker.Ik moet nog een stukje, dus hoop dat het zo blijft.
januari 30, 2010 bij 1:00 pm
De liefde voor een eiland is zeker overgebracht ! De manier waarop het boek geschreven is neemt je als het ware zelf mee op reis. Je kunt het voor je zien. Je wordt meegenomen naar leuke / mooie momenten maar ook naar dingen die minder leuk waren. Het boek was fijn om te lezen. Het heeft de liefde voor een eiland goed overgebracht !
februari 1, 2010 bij 12:05 pm
Een lekker leesbaar boek, informatief en toch ook persoonlijk. Met deze vlotte en opgewekte schrijfstijl (waaruit veel liefde spreekt) blijft een reisverhaal/geschiedenis van een eiland interessant!
Ik heb ervan geleerd en ben zelf nu ook geïntrigeerd door Grenada…misschien maar eens op vakantie daar…
Ik ga het boek zeker aanbevelen aan mensen die ook een voorliefde voor reizen en geschiedenis hebben, en daarnaast aan iedereen die het wil horen!
januari 28, 2010 bij 7:54 pm
Ik heb heel lang getwijfeld over mijn reactie. Nu moet ik er toch aan geloven.
De reden van mijn twijfel is dat ik er graag iets aardigs over wil zeggen. Ik heb het boek niet met tegenzin gelezen, maar heb het ook niet aan anderen willen aanbevelen. Ik weet namelijk niet zo goed wat ik ermee aan moet. Zelf vond ik het boeiend om iets te weten te komen over dit voor mij volslagen onbekende eiland. De politieke situatie, de mensen die er wonen, de schoonheid van het eiland. Toch blijft het een persoonlijke beleving van het eiland en blijf je als lezer een buitenstaander die kennisneemt van een boek dat het midden houdt tussen een dagboek en een vakantieverslag.
januari 28, 2010 bij 9:59 am
Het is eigenlijk een heel gezellig boek om te lezen!
Ik heb hem lekker opzichtig op mijn koffietafel liggen, zodat ik er met al mijn bezoek een gesprekje over kan aanknopen.
januari 28, 2010 bij 9:19 am
Ik vond het boek interessant en “rook en proefde”de sfeer van het eiland (ga meteen nootmuskaat inslaan)Ik vind het spannend (soms aangrijpend en tenenkrommend) en vlot geschreven, maar, vanwege de vele namen in het boek, vond ik het beslist geen boek om een poosje weg te leggen (wat ik noodgedwongen even heb moeten doen,ik was even de draad kwijt; wie was wie ook alweer)
Op blz. 150 meende ik een fout te lezen, want ik meende dat Antoine een voornaam was (bedacht dus dat het broers en zus moesten wezen, maar dat lag aan mijzelf natuurlijk.
Al met al zeker een boek om te buzzen, mijn vrienden staan al in de rij. Tenslotte wens ik stichting Juweel veel succes, vr gr. buzzer Raketti.
januari 27, 2010 bij 5:15 pm
Ik vond het een heerlijk boek om te lezen. Het was makkelijk te lezen, en je waant je echt op het eiland. Ik wil plaatjes en foto’s zien van dat eiland, maar ben er nog niet aan toe gekomen om die op te zoeken op internet. Ik zal het boek ook zeker aan anderen laten lezen.
januari 27, 2010 bij 2:28 pm
Wat een heerlijk boek! Ik lees ook wat minder enthousiaste reacties maar daar kan ik me niet in vinden! Ik was vantevoren wat sceptisch of ik dit soort boeken kon waarderen maar ik vond het van begin tot eind lekker weglezen!
Niets gemerkt van een moeizaam begin en bijzinnen etc. De combinatie van haar persoonlijke gevoel voor het eiland , de geschiedenisfeiten die maar weinig mensen kennen en haar vlotte schrijfstijl maakt het voor mij tot een heerlijk ontspannen boek en zou ook ik graag een bezoekje brengen aan Grenada! Ben wel bang dat dat tegen gaat vallen na dat droombeeld wat ik nu voor ogen heb…………
januari 27, 2010 bij 1:32 pm
Ik heb het boek net uit !!! Geweldig…zo vol passie geschreven !
Ik kom zelf uit Curacao en woon jaren al in NL maar dat gevoel van liefde,warmte, thuis-zijn omhelst me weer elke keer als ik daar ben, en in dit boek is dat zooo mooi beschreven. Ik kom me helemaal plaatsen.
En zoals in bijna alle Caribische landen, de problematiek van armoede,politiek,werkloosheid en de steeds dichterbij komende invloed van welvarende landen, Het is allemaal zo herkenbaar.
Omdat ik al vanaf de eerste hoofdstuk in de ban was van het boek, heb ik meteen wat passages kopierd en in de kantine bij de leestafel achtergelaten. Ik was blij om te zien dat er best vaak naar gegrepen was. Er zijn twee mensen al naar me gekomen om te vragen over het boek.
Facebook was ook een hele goede buzz-tool. Ik heb vaak wat zinnetjes uit het boek geplaats en heb daar vaak positief commentaar op gekregen.
Ik ben echt superblij dat ik deze boek kan buzzen.
januari 26, 2010 bij 8:53 pm
Leuk boek! Een heel andere stijl dan ik ooit gelezen heb. Het houdt het midden tussen een reisverhaal en een persoonlijke geschiedenis. Geeft me veel zin om dit eiland eens te bezoeken!
januari 25, 2010 bij 1:14 pm
Er zit al iemand met smart te wachten tot ik het boek uit heb, nl mijn moeder die een echte lezer is ! Waargebeurde verhalen in combinatie met geschiedenis spreken haar zeer aan. Ben benieuwd wat zij er van zal vinden. Geeft weer stof tot mooie gesprekken
januari 24, 2010 bij 8:18 pm
Nooit gedacht dat een boek met zoveel politiek en geschiedenis mij kon boeien maar ben echt verkocht.
Een absolute aanrader voor iedereen!
Ik heb ook al verscheidene mensen net zo enthousiast als mij gekregen en de wachtlijst met gegadigden is verkort omdat sommige het zelf gekocht hebben na mijn verhalen.
Ik ben nu al stapelverlieft op het eiland, hoe moet dat wanneer ik het straks bezocht heb..
januari 24, 2010 bij 3:20 pm
ik heb het boek net uitgelezen.
eerst vond ik het een beetje veel politiek. Moest er echt even inkomen
Later werd het leuker, en is het interesssant om over Grenada te lezen. Ik wist niks van Grenada. Boeiend ook die verwoestingen over de orkaan iwan.
Mooi geschreven, met ook wel grappige stukjes erin. Het boek ziet er ook mooi uit.
Wat ik fijn vind is dat het allemaal vrij korte alinea’s zijn, dan pakt het makkelijk weer op als je het boek eventjes weg hebt gelegt.
Het echte buzzen moet nog beginnen, omdat ik het boek nu uit heb.
Ben op zich wel enthousiast maar hou eigenlijk wat meer van wat spannnendere reisverhalen (minder politiek gericht).
Maar het was een leuk boek. Zal het zeker aanbevelen aan vrienden/fam. die van geschiedenis/politiek/aardrijkskunde houden.
januari 24, 2010 bij 1:24 pm
In eerste instantie wist ik niet zeker of het een boek voor mij zou zijn, gezien het politieke karakter, maar ik heb me verbaasd. In 1 ruk uit gelezen! Het verhaal pakte me meteen. Ik ga dit boek zeker aanraden bij andere lezers in mijn omgeving!
januari 23, 2010 bij 11:26 am
Ik vond het boek leuk om te lezen! In het begin had het boek met niet direct ” te pakken”, maar al gauw wilde ik toch steeds sneller doorlezen. Ik wist niet dat Grenada zo’n bijzondere geschiedenis had. Ik heb het boek bijna uit, en ik ga het zeker aan vriendinnen en familie laten lezen. Ik heb er al over gesproken en zodra ik het boek uit heb, wil als eerst mn moeder het lezen.
januari 22, 2010 bij 12:44 pm
Ook ik moest er even inkomen. Het begin van het boek was moeilijk doorkomen. Maar dat ging steeds beter.
Je krijgt een heel duidelijk beeld over het eiland. Ik had vaak een heel duidelijk beeld voor ogen, over hoe het moet zijn geweest.
Heb het boek nog niet helemaal uit, maar ik ga hem zeker doorgeven aan mijn vriendinnen.
Buzznaam: Tarrie
januari 20, 2010 bij 9:21 am
Net ‘Liefde voor een eiland’ uitgelezen, bijna in één ruk! Zeer goed geschreven boek, Coot schijft op een manier waardoor je maar wil blijven doorlezen. Mij zijn de vele ‘bijzinnen’ zoals beschreven in eerder commentaar niet opgevallen. Over de inhoud: ongelovelijk wat er Grenada heeft plaatsgevonden in de jaren ’80, met de Amerikaanse invasie als toppunt. Schrijnend vond ik echt de situatie na orkaan Ivan. De inzamelingsacties rondom de tsunami in Azië kan ik me nog goed herinneren, maar inderdaad geen enkele actie om Grenada te helpen opbouwen… Kortom: een boek dat verbazing schept over de politiek op het eiland, maar ook uitnodigd om zelf eens op Grenada te gaan kijken!
januari 19, 2010 bij 8:12 pm
Zoo even een tussendoor blog. Ben nog druk aan het lezen. Ik moest even wennen aan het boek. Maar ik ben het nu echt leuk gaan vinden. Heb op het moment helaas de tijd niet om het snel uit te lezen. Maar de schrijfster weet me echt te boeien. Je hebt inderdaad wel zin om na het lezen van het boek naar dit eiland toe te gaan. Het stukje waar ze samen met Prinses Irene in het vliegtuig zat was erg grappig moet ik zeggen! Ik ga gauw weer verder lezen. Maar vind het nu wel al de moeite waard!
januari 19, 2010 bij 6:05 pm
Het boek is uit. Begonnen tijdens de kerstdagen, maar geen boek om ‘even’ in te beginnen. Het begin lees moeizaam…veel lange zinnen met veel bijzinnen. (En dan ook bijzinnen bij bijzinnen!!) Dat maakt het boek onnodig moeilijk en lees langzaam. (zoals de zin op p. 38-39, die moest ik echt nog een keer lezen voordat ik doorhad hoe de zin liep!)
In het begin is het ook onduidelijk wat het doel is van het boek. Ook dat veroorzaakte wat onrustigheid bij mij tijdens het lezen…
Nog steeds vind ik het moeilijk om het boek in een zin samen te vatten. ‘Geschiedenis van Grenade’ doet afbreuk aan de menselijke kant, maar komt er mijns inziens het dichtsbij. Misschien veroorzaakt dit de moeilijkheid van het begin. Het is de schrijfster niet duidelijk wat ze wil met het boek.
De verschillende onderdelen/periodes hebben tevens een verschillende schrijfstijl. Op zich is het logisch: in het begin wordt er kennis gemaakt met het eiland. Dan is de schrijfstijl meer beschrijvend als een reisgids, meer passief. In de latere hoofdstukken is de schrijfstijl meer actief: de hoofdpersoon is dan natuurlijk ook zelf actiever bij het eiland betrokken en het eiland is bekend. Er hoeft niet meer zo veel beschreven te worden, behalve dan de veranderingen die er plaatsvinden. Treffend zijn de beschrijvingen van het koeienveldje en het gevoel dat de schrijfster heeft bij het eiland.
Goed aan het boek vind ik dat de schrijfster zo veel van de lokale bevolking beschrijft. Juist hierdoor verneem je wat een actie voor gevolgen heeft. Niet alleen droog politiek, maar aan de hand van ervaringen van de lokale bevolking worden de gebeurtenissen beschreven.
Ik zou het boek wel aanraden aan andere mensen. Daarbij zou ik wel de waarschuwing geven dat het begin moeilijk leest, maar dat het wel beloond wordt.
januari 19, 2010 bij 4:34 pm
het boek heeft een mooie kaft,vrolijk!
het verhaal vond ik moelijk in te komen.
wel makkelijk was dat je er weer makkelijk in kwam als je even gestopt was.het eiland word duidelijk en mooi beschreven zodat zin krijgt om er zelf te gaan kijken,politiek boeit me niet zo dus dat was iets minder,althans politiek in een boek bedoel ik dan.verder een een fijn boek om te lezen!
groetjes buzzer eliza
januari 18, 2010 bij 12:58 pm
vond het een leuk boek maar het is geen pageturner of zo.je kunt hem op je gemak lezen, het boek is niet moeilijk geschreven het leest juist makkelijk weg. Zal het boek vast doorgeven aan anderen om te lezen
januari 18, 2010 bij 12:26 pm
Ik vond het niet echt een boek om in een keer uit te lezen,maar mijn nieuwsgierigheid naar het eiland is wel gewekt.
Als ik de kans krijg ga ik er zeker een keertje heen.
Ik zal het boek ook aan anderen laten lezen de reactie daarvan hoort u nog van mij.
Hartelijk dank.
Hartelijke groet
januari 17, 2010 bij 3:32 pm
Ik ben begonnen aan het boek, maar ben er na 65 blz mee gestopt. Grenada wordt neergezet als een geweldige vakantiebestemming, maar het verhaal op zich kan mij niet boeien.
Overigens ziet het boek er aan de buitenkant heel aantrekkelijk uit. Misschien dat er in mijn omgeving mensen zijn die hem willen lezen en wel enthousiast zijn. Gelukkig voor Coot van Doesburg zie ik vooral veel enthousiaste reacties.
januari 17, 2010 bij 12:56 pm
Ik heb het boek gelezen. Een mooi verslag over het eiland. Zeker als je er nog niet geweest bent. Het is bij mij binnen gekomen als een uitnodiging er een keertje heen te gaan. Wel een boek dat je meerdere keren pakt voor je het uit hebt. Het is voor mij geen boek om in een keer uit te lezen. Zeker voor reis liefhebbers een aanrader.
januari 17, 2010 bij 11:48 am
boek wat lekker te lezen is met de kleine stukjes, geen lange hoofdstukken. Ook als je een paar dagen niet gelezen hebt val je zo weer in het verhaal. Je krijgt een goede indruk van de belevenissen op het eiland.Ik zal het zeker aanraden bij vrienden
januari 16, 2010 bij 10:26 pm
Ik heb hem nog niet uit, vind het niet zo spannend dat ik het boek er telkens bij pak. Maar het geeft absoluut een mooi beeld van het eiland, ik kan de sfeer goed proeven!
januari 16, 2010 bij 3:04 pm
Een gedeelte van het boek gelezen. Ik vind het rommelig geschreven en het lijkt te gaan over de democtatie van het eiland. Maar de nederlandse delegatie schijnt vooral te gaan om zichzelf plezier te bezorgen op het eiland. Daar is niets mis mee, maar ik dacht dat de opdracht anders was. Er worden personen bij gehaald als Tara sign Farma, iemand uit de oude doos en wat is haar rol? Voor mij is het meer een vakantie boek waarin het eiland gepromoot wordt. Makkelijk geschreven, niet te veel diepgang of wat dan ook. Geen echte aanraden.
januari 16, 2010 bij 12:44 am
Het boek is uit!
Wat een indrukwekkend verhaal en wat zou ik graag in het vliegtuig stappen om het eiland te bekijken.
Jammer dat zulke dingen kunnen gebeuren.
Ik hoop dat het nu goed gaat met het eiland en de eilandbewoners.
Mooi boek, ziet er aantrekkelijk uit, ik had wel wat meer foto’s op de kaft willen hebben.
Nu op zoek naar de volgende liefhebber van het boek
januari 15, 2010 bij 3:48 pm
Heb het boek uit. Vond het erg goed. Goed geschreven. Ga het nu anderen laten lezen.
januari 15, 2010 bij 2:30 pm
Ik heb het boek een paar dagen gelezen uitgelezen en het overtrof mijn verwachtingen! Vooral de grappige, vlotte schrijfstijl sprak me erg aan.
Ik wist toen ik aan het boek begon weinig van Grenada, maar dat maakt het juist extra interessant.
Ik ga het zeker aanraden aan vrienden en familie!
januari 15, 2010 bij 12:11 am
Ik heb het boek gisteren uitgelezen, een boeiend boek, Wat ook iemand anders zei, ik kende wel de naam Maurice Bishop maar als je me gevraagd had wie het was had ik het niet geweten. Ook wist ik eigenlijk niets over Grenada, zelfs de verwoesting kan ik me niet herinneren en ik was erg onder de indruk toen ik las over de bemoeienissen van Amerika, had er nooit iets over gehoord en was bijna verbijsterd.
Dit boek laat ik mijn beste vriendin lezen en zal het zeker ook aanraden aan anderen.
Mijn complimenten voor je schrijfstijl, prettig en boeiend om te lezen.
PS: Mijn buzzernaam is manya.
januari 14, 2010 bij 7:30 pm
Ik kan iedereen zonder meer een bezoek aan Grenada aanraden, maar de eilanden ten noorden van Grenada, de Grenadines, zijn ook de moeite waard. Deze eilanden zijn wat minder toeristisch omdat ze geen internationale luchthavens kennen. Om ze te bezoeken kun je gebruik maken van de regionale luchtvaartmaatschappij LIAT (hetgeen volgens grapjassen Luggage In Another Terminal of Late In Arrival Time betekent) of van een boot (wat ik ooit heb gedaan). De onderlinge verscheidenheid is groot. Sommige eilanden zijn naar onze maatstaven onderontwikkeld. Men woont soms met kippen en geiten in bouwsels van plaatijzer en oliedrums. Net zoals op Grenada is men erg vriendelijk. De eilanden zijn onbeschrijfelijk mooi, dus daar waag ik me maar niet aan. Een ander uiterste is Mustique, waar welgestelde Britten zoals Mick Jagger en David Bowie een optrekje schijnen te hebben. Je treft er naast witte kerkjes en Engels-groene gazonnen ook Basil’s Bar aan, een te idyllische strandtent. De mooiste plek om te snorkelen die ik tot dusver heb gezien is Tobago Cays. Trek wel een T-shirt aan voordat je gaat snorkelen, want anders is het leed na afloop van een paar uur in een andere wereld verkeren niet te overzien (zoals ik uit ervaring weet).
januari 14, 2010 bij 6:09 pm
Hallo Catharine
ik heb het boek in 2 dagen uitgelezen.
Prettige ontspannen, verbeeldingskrachtig geschreven vanuit een zeer persoonlijke beleving. compliment.Geschiedkundig was ik er zeker niet mee bekend.
Door de ontspannen sfeer, vroeg ik me op een gegeven moment af: bestaat het eiland wel ; heb het daarom zelfs in een atlas opgezocht.
Eeen mooie beschrijving waarvan ik echt de afloop wilde weten.
Maar om de een of andere reden vraag ik me wel af; blijft de trieste inhoud hiervan wel hangen.
Misschien is het wel zo dat als ik er nu iets van in het nieuws zou lezen, ik meer begaan zal zijn en meer belangstelling zal hebben voor de inhoud.dat heb je dan toch bij mij teweeg gebracht.
Bewondering voor je passie naar dit eiland.
Genoten van je schrijfstijl. heel aangenaam
succes met dit boek.
Ik heb het boek en dit buzzermailadres doorgegeven aan een vriendin en hoop dat zij er een ketting van maakt
groetjes Poema
januari 13, 2010 bij 4:07 am
Na een bezoekje (al zeilend door de Cariben) 2 jaar terug aan Grenada kon ik deze kans op het lezen van dit boek natuurlijk niet laten lopen. Heerlijk om te lezen. Het bracht me direct terug naar Grenada, de Cariben, de mensen en vooral weg uit de sneeuw hier in NL
januari 12, 2010 bij 10:34 pm
Ook ik mocht dit boek gaan buzzen. En om eerlijk te zijn, ik zou zelf nooit een boek uitkiezen over een eiland, politiek, of wat een soort van verslag inhoudt, en ik lees überhaupt weinig Nederlandse boeken de laatste tijd. Maar na het lezen van het voorproefje moest ik gewoon het hele boek lezen. Toen ik er eenmaal in begonnen was, was het ook binnen een paar dagen uit. De schrijfstijl is heerlijk, het leest lekker weg en ondanks dat het een redelijk serieus onderwerp is, zit het boek vol humor, wat het lekker luchtig en interessant houdt. Onbegrijpelijk wat daar allemaal is gebeurd, en er bijna niemand hier ooit van heeft gehoord. Een goed initiatief om de wereld kennis te laten maken met Grenada en zijn (haar?) geschiedenis.
januari 12, 2010 bij 4:40 pm
ik heb je boek in een paar dagen uitgelezen. t leest makkelijk, t is boeiend en het heeft mijn interesse gewekt om grenada eens te gaan opzoeken… sterker nog, ik heb al gezocht op internet naar tickets
januari 12, 2010 bij 9:44 am
Nu vergeet ik nog te vertellen dat ik deze boek aan collega’s, familie en andere kennisen heb aanbevolen! Mijn familie lezen nu zelf het boek, de rest heb ik aanbovelen om te gaan kopen. Suuz82
januari 12, 2010 bij 9:41 am
Hoi Coot,
Wat een fantastische boek! Heb gelachen, gehuild en bewondering gekregen voor Grenada. Ben zo benieuwd hoe het er daar daadwerkelijk uit ziet.. Misschien komt mijn tijd om verlieft te worden op dit eiland nog wel.
Suuz82
januari 12, 2010 bij 7:46 am
Hoi Coot,
wat een mooi boek! Ook ik ken dat gevoel van ‘liefde voor een eiland’, dus ik begrijp je volkomen! En als het dan ook nog over de politieke situatie gaat heeft het helemáál mijn interesse. Erg interessant om te lezen hoe amerika ook daar de boel zo nodig wilde gaan regelen, tja, ze hebben in al die jaren nog niet veel geleerd he? Ik was zelf nog heel klein toen dat in Grenada allemaal speelde (ik ben van 1969) maar de naam Maurice Bishop kende ik wel. Ik heb inmiddels al verschillende mensen warm kunnen krijgen voor je mooie boek (o.a. mijn moeder, buurvrouw en mijn fysiotherapeute).
Groetjes van Sabrina
januari 12, 2010 bij 7:54 am
ik zie net in de Buzzerbrief dat ik mijn buzzernaam moest vermelden, bij deze dus: Yahaira
januari 12, 2010 bij 4:47 am
Ben uitgekozen om het te mogen buzzen. Heb het bijna in een keer uitgelezen.Moest de feestdagen ook nog wat andere dingen doen..Het neemt de lezer direct mee.De liefde voor het eiland.Prachtig.Bedankt voor het lezen.Ik heb al een volgende lezer.
januari 12, 2010 bij 9:35 am
buzzernaam:reliol
sorry vergeten.
januari 11, 2010 bij 9:33 pm
Heb het boek net uit, geweldig, kon me helemaal inleven op het eiland.
Staat op mijn lijstje om het een keer te bezoeken en dan zal ik zeker het boek als reisgids meenemen.
Ook heb ik al een nieuwe lezer gevonden.
januari 11, 2010 bij 8:34 pm
Uit ervaring kan ik zeggen dat als je eenmaal in de Carib geweest bent dat je dan daar wilt blijven komen. Grenada heb ik nog nooit bezocht, maar al bij het lezen van het eerste hoofdstuk kan ik mezelf daar helemaal voorstellen ! Ik dacht meteen ; daar wil ik naar toe !
Ik heb het boek nog niet uit, maar ben al een aardig eind op weg voor een “niet lezer”, dat zegt genoeg !
januari 11, 2010 bij 6:43 pm
Ik heb ook het geluk gehad om dit boek te mogen buzzen. Ik kreeg het binnen en het boek zag er zeer leuk uit, ik kreeg gelijk zin om het boek te lezen. Ik ben erin begonnen en heb het niet meer weggelegd! Ik had eerlijk gezegt nog nooit van Grenada gehoort en wist al helemaal niet waar het lag, laat staan dat ik de geschiedenis kende. Ik vond het echt een super mooi boek. Het leest makkelijk weg en is zo geschreven dat je helemaal meeleeft en het eiland voor je ziet. Ik werd zelfs helemaal boos op de amerikanen toen ik over de invasie las! Kortom een super mooi boek dat ik aan iedereen ga aanraden en uitlenen. Ook staat inmiddels een vakantie aan het eiland Granada op mijn verlanglijstje.
januari 11, 2010 bij 12:55 pm
Ik ben ook uitgekozen om het boek te buzzen.
Heb het boek enkele weken geleden thuis gestuurd gekregen. Het boek ziet er op het eerste oog heel gezellig uit en nodigt uit om eraan te beginnen.
Ik vind het vrij gemakkelijk te lezen en zoals anderen al schrijven, je moet zo wel van het eiland gaan houden. Was totaal niet van de geschiedenis op de hoogte. Ik zal het boek zeker aan anderen laten lezen en met anderen bespreken. Heel erg bedankt, dat ik het mocht lezen.
Reny.
januari 11, 2010 bij 12:47 pm
wat een heerlijk warm en beeldend boek
prima voor nu in de sneeuw
wou dat ik al op grenada was
tussen info en bijvoegelijknaamwoorden door
de beste promo reisgids die ik ooit gelezen heb
januari 10, 2010 bij 8:30 pm
vondt het boek er heel erg gezellig uit zien .vondt het wel moeillijk om er in te komen maar daarnaar vondt ik het een heel mooi verhaal over een prachtig eiland ik heb het nou aan mijn schoonzusje uitgeleend ben benieuwd wat zij er van vindt
januari 10, 2010 bij 8:29 pm
Na alle feestdagen en verplichtingen eindelijk de tijd gevonden om het boek te gaan lezen.
Eerlijk is eerlijk, ik had het boek zelf waarschijnlijk nooit gekozen in de boekhandel, maar wat heb ik me daarin vergist!
Het was heel even wat moelijk om er echt in te komen, maar toen dat punt eenmal bereikt was is het een kwestie van doorlezen…of je nu wil/kan of niet…
Een geweldige mix van geschiedenis en een pakkend verhaal over een eiland waarvan je al lezende wel “moet” gaan houden!
heb tijdens het lezen een paar keer een momentje gehad dat ik dacht…nu zou ik graag een foto willen zien, maar voor de rest chapeau!!
januari 10, 2010 bij 6:43 pm
Ben nu bezig met het lezen van het boek. Boeide mij vanaf het begin. Heel leuk en vlot geschreven zodat het prettig te lezen is. En natuurlijk een stuk geschiedenis.
Hiervoor heeft mijn zoon het boek gelezen. Hijkomt door werk en studie niet snel aan lezen toe. Echter toen hij het boek zag en doorkeek wilde hij het gelijk lezen. Dat kon. Ik was nog halverwege een ander boek. Mij zoon vond het heel goed en ook humoristisch.
januari 10, 2010 bij 2:52 pm
Net het boek uitgelezen. Moest even in het verhaal komen, maar eenmaal op weg in het boek ben ik verkocht. Mooie beschrijvingen van het eiland en haar roerige geschiedenis. Klinkt als een paradijsje zoals natuur en cultuur beschreven wordt. Misschien een keer opzoeken als mijn kids wat groter zijn en dan het boek mij als reisgids.
januari 9, 2010 bij 8:51 pm
Hallo,
Ik heb het boek bijna uit. En ik vind het mooi! Er is echt weer een klein stukje wereld voor me open gegaan en gaan leven. Veel geleerd tijdens het lezen, stukje geschiedenis, stukje topo, stukje over de natuur. Vlot, met humor en heel beeldend geschreven. Ik zou het zelf leuk vinden als er ooit in een luxere editie ook foto’s zouden verschijnen… dat vind ik zelf altijd zo leuk bij reisverhalen.
Ik heb zelf jaren in een bieb gewerkt, en mensen komen faarom nog vaak voor boekentips naar me toe. Ik zal deze zéker aan gaan raden.
januari 9, 2010 bij 4:04 pm
Ik ben net met het laatste stukje van het boek bezig.
Geweldig wat een boeiend eiland.
Ik zou er zo naar toe willen. Ben al naar reisbureaus aan het zoeken op internet.
Heb het boek besproken met veel vrienden en collega’s via de nieuwjaarsborrel.
De rest van mijn vrienden en bekenden ga ik het voorproefje sturen.
Ik hoop dat dit er toe bijdraagt dat je heel veel boeken zult verkopen.
Ik gun het je van harte.
groetjes Yvonne
januari 7, 2010 bij 7:26 pm
Ik zit momenteel zelf nog midden in ‘t verhaal en heb dus nog niemand kunnen ‘buzzen’. Ik kan in ieder geval wel melden dat ik er niet extreem enthousiast over ben. ‘t Is ‘n aardig boek hoor, maar ik vind ‘t lezen fijner dan ‘t verhaal zelf. Misschien ‘n beetje cryptisch omschreven op deze manier, maar ik hoop dat ‘t duidelijk is dat ik ‘t niet negatief bedoel. De schrijfstijl is namelijk helemaal top! Het is eenvoudig, helder en gevarieerd (in woordgebruik), maar ‘t plot vind ik niet zo interessant. ‘t Is ‘n leuk verhaaltje, maar niet zo spannend dat ik de neiging heb ‘t in één keer uit te lezen. Dat mis ik bij dit boek.
januari 6, 2010 bij 10:50 pm
Ha Coot,
Ik ben al eventjes bezig in je boek (ik lees steeds stukjes in het ov) en het is leuk lezen! Door de beschrijvingen ga ik meeleven en ben ik nieuwsgierig geworden naar Grenada, waardoor ik er ook wat over heb opgezocht op internet. Het boek past goed in mijn tas en kan ik daardoor goed onderweg lezen. Het boek is steeds boeiend en ook geschikt voor het lezen van kleinere stukjes per keer. De kaft is ook mooi roze en ik zie steeds mensen die een paar bankjes verderop zitten nieuwsgierig kijken naar wat ik aan het lezen ben.
Ik kwam nog wel een typfoutje (?) tegen : p.78 aiporttax moet airporttax zijn denk ik.. als ik ‘t fout heb, dan heb ik niks gezegd
Voor het echt buzzen van het boek heb ik nog niet veel tijd gehad, maar binnenkort zal ik zeker mijn schoonmoeder even bellen, zij gaat graag op vakantie en ik denk dat ze dit boek wel leuk zal vinden en misschien is ze zelfs te verleiden naar Grenada op vakantie te gaan! Als ik het boek uit heb en ook gebuzzed kun je van mij weer een reactie verwachten!
januari 7, 2010 bij 5:28 pm
Je hebt volkomen gelijk, daar moet een r tussen! Ikzelf, de redacteur èn de corrector hebben daar helemaal overheen gelezen. Dank, als je lekker doorbuzzt komt dat goed in de tweede druk!
januari 11, 2010 bij 10:14 am
Dat Anoniem is natuurlijk onzin, ik was vergeten mezelf in te loggen! Sorry!
januari 6, 2010 bij 9:34 pm
lekker handzaam boek voor in het openbaar vervoer.
Het verhaal leest lekker weg en het is niet vervelend om de verhaal in “stukjes” te lezen
januari 6, 2010 bij 6:27 pm
Ik moet bekennen dat het kaft (roze met bloemen) mij als man in een winkel niet echt aan zou spreken.
Het is echter een erg fijn boek om te lezen wat op een prettige ‘down to earth’ manier is geschreven. Erg interessant om het eiland Granada op deze manier te leren kennen.
januari 6, 2010 bij 6:10 pm
Vind het erg leuk om je boek te buzzen.
Ik dacht dat het me direct zou pakken maar moest er echt even inkomen. Maar ik ben ook niet topografisch onderlegd dus ben begonnen met een atlas erbij. Maar ik vind het in het begin even doorbijten maar daarna pakte het boek me wel. En ik denk dat de liefde die de schrijfster ervoor heeft, dat je zelf ook daarheen moet om het ook zo te voelen.
Ik heb het boek nu doorgegeven en zal hier zeker verder buzzen als ik het weer terug heb.
januari 6, 2010 bij 10:07 am
Ook ik ben uitgekozen voor de boekenbuzz.Ik vind het boeiend boek om te lezen, heb het in een paar avonden uitgelezen.
Deze geschiedenis van Grenada was mij niet bekend. Door de mooie gedetaillleerde beschrijving van het eiland, ben ik van plan om een keer het eiland te bezoeken.
Heb het boek al bij anderen aanbevolen en ga het nu aan een vriendin geven om te lezen.
januari 6, 2010 bij 7:24 am
zo, alle feestdagen zijn voorbij, de kinderen zijn weer naar school, tijd om te gaan buzzen! de voorkant van het boek “grenada” ziet er aantrekkelijk uit. ik heb je boek al gebuzzed op een besloten forum waar ik mee schrijf. er zijn daar meerder vrouwen die t boek gaan lezen.
vanmiddag begin ik er aan, ik hoop t snel uit te hebben, dan gaat t naar mn ouders, die ook leesfanaten zijn!
januari 11, 2010 bij 8:50 pm
Ja, hier nog een dame van dat forum
Ik heb het boek al in meerdere topics voorbij zien komen
januari 5, 2010 bij 5:13 pm
Een boeiend boek dat een verhaal verteld dat tot nu toe compleet onbekend voor mij was. Je moet er even inkomen maar daarna wil je direct het boek uitlezen en weten hoe het de mensen de afgelopen 25 jaar vergaan is
januari 5, 2010 bij 12:49 am
Ik ben pas op bladzijde 55 en nu al stapeldol verliefd op dit eiland..
We zijn bezig een vakantiebestemming uit te zoeken maar wat mij betreft is de keuze niet moeilijk.
Kan niet wachten tot ik de rest kan lezen!
januari 5, 2010 bij 12:07 am
Ik ben van de week begonnen te lezen want ik wilde eerst het boek uitlezen waarmee ik bezig was.
Grenada boeit vanaf het begin, ik merk dat ik geen moeite heb mijn gedachten bij het lezen te houden wat je weleens hebt als iets je niet boeit, ik ben nog maar kort bezig dus kan er nog niet al te veel over vertellen.
Gek genoeg had ik nog niets van je gelezen maar de manier van schrijven van dit boek bevalt me prima.
Ik vertel zeker aan anderen wat ik van dit boek vind zodra ik er meer van heb gelezen.
januari 4, 2010 bij 2:46 pm
Ook ik ben één van de vele buzzers van jouw boek. Ik vind het erg mooi geschreven, en ik werd helemaal meegenomen in het verhaal. Je hebt dan ook een boeiende manier van schrijven. Zeer mooi boek!
Ik heb al met verschillende mensen gepraat over het boek, en nu is een vriendin van mij het aan het lezen.
januari 4, 2010 bij 10:42 am
Hoi Coot,
Heb je boek voor de kerst gekregen van Buzzer.
Ik dacht,gezien de voorstukjes,dat het direct lekker zou weglezen.
Echter het tegendeel was waar.
Heb het een paar keer weg moeten leggen,vooral omdat ik van dit stukje geschiedenis,helemaal niets wist.
Kon hierdoor de draad moeilijk oppakken.
Beetje googelen,en weer verder lezen,weer zoeken en weer verder.
Uiteindelijk begon het boek me te pakken.En kon ik doorlezen.
Moet eerlijk zeggen,dat ik niet voel wat jij voelt bij het eiland en de mensen,waarmee je een band hebt opgebouwd.
Heb het nu aan een vriendin doorgegeven,en ben heel benieuwd naar haar reactie.
januari 4, 2010 bij 10:18 am
Heerlijk boek om te lezen. Ook al ben je nog nooit op Grenada geweest, dit boek geeft zoveel details weer dat je er zelfs van kunt dromen !
Ik zal mensen er zeker van overtuigen dit boek te lezen, want zelfs in deze winterse dagen is het een zonnetje in huis !
januari 2, 2010 bij 4:26 pm
Door het voorproefje werd ik erg nieuwsgierig naar het vervolg…Meestal hou ik niet zo van reisverslagen dus ik was benieuwd hoe dit verhaal verpakt was. Ik vond het erg vlot geschreven, totaal geen droge kost! Ik ben zelf nog wat jonger maar heb het ook mn moeder laten lezen en die stond versteld dat zij de gebeurtenissen meegekregen had moeten hebben, maar dat ze er niks vanaf weet. Iets wat ver van je bed stond komt nu dichterbij. Dit boek kan enige verandering brengen door de geschiedenis van Grenada te verhalen als vlotlezende roman.
Kortom, ik ga het zeker aan andere mensen aanraden! Erg leuk om dit boek te mogen buzzen!!
januari 2, 2010 bij 4:14 pm
Vorige zomer ben ik zelf een weekje op het eiland geweest. Het is dus heel leuk en herkenbaar om er nu over te lezen.
Een goed geschreven, erg buzzable boek!
En Grenada is fantastisch, zowel het boek als het eiland!
januari 2, 2010 bij 1:11 pm
Mijn complimenten voor dit boek. Het is niet het soort boek wat ik zelf zou kopen dacht ik aan de beschrijving te lezen, maar ik sta altijd open voor nieuwe dingen en daarom heb ik aan de Buzz campagne meegedaan. En ik was blij verrast door dit boek. Het is lekker vlot geschreven en leest heel makkelijk weg, ik had het zo uit!
januari 2, 2010 bij 12:14 pm
Ook ik had van tevoren nog nooit gehoord van het eiland, maar ben ik er veel over te weten gekomen.
Het boek leest inderdaad makkelijk weg en geeft genoeg informatie.
januari 1, 2010 bij 8:28 pm
Een erg mooi verhaal!! Toen ik in het boek begonnen was kon ik niet meer stoppen en moest ik het in 1 keer uitlezen, zo interessant en zo gemakkelijk geschreven!
Een erg mooie beschrijving van een eiland met een bijzondere geschiedenis. Voordat ik het boek kreeg, had ik eerlijk gezegd nog nooit van het eiland gehoord, maar ben nu wel erg benieuwd geworden naar hoe het er is. Het boek is dan ook zeker een aanrader!
december 31, 2009 bij 5:44 pm
Had het boek al even liggen maar nog geen tijd gehad. Vanmiddag eindelijk, de kinderen waren de hele middag rond aan het lopen met een zak rotjes om hun nek. toen ik eindelijk de kans kreeg om even te lezen.
Het boek leest lekker makkelijk en ik kan me een goede voorstelling maken van het eiland Granada. In eerste instantie wel even goed lezen wat er allemaal gebeurd is maar ik wil er eigenlijk wel gelijk in verder. Maar goed, de kinderen zijn terug en ik nu maar wachten op een ander rustig moment.
december 31, 2009 bij 3:45 pm
een paar dagen geleden begonnen met dit boek en het valt me alles mee! wist niet heel goed of het mijn ding zou zijn, maar aangezien het voorproefje me aansprak me toch aangemeld. En, ik vind het leuk en boeiend en er zit een zekere luchtigheid en vlotheid in, waardoor het lekker wegleest. Het is een boek dat ik met plezier weer oppak om verder te lezen als ik ff tijd heb!
december 30, 2009 bij 10:25 pm
Hier ook een Buzzer die normaal gesproken het boek waarschijnlijk niet gekocht zou hebben maar door het voorproefje was ik toch nieuwschierig naar de rest. Ik moest er eerst wel even in komen , in al die politieke stukken maar toen ik er eenmaal in zat zat ik er ook helemaal in zeg maar. Het was moeilijk om toen nog te stoppen met lezen. Ook je beschrijvingen over het eiland zijn erg boeiend en de vriendschappen die ontstonden met de vrienden van Maurice Bishop vond ik erg bijzonder. Ik heb het boek de afgelopen dagen zelfs meegenomen naar mijn werk om in de pauzes verder te kunnen te lezen en had zo meteen de gelegenheid het onder de aandacht te brengen van collega’s. Kortom super boek. Ik vond het erg leuk om het te mogen buzzen!
Vriendelijke groeten
Marianne Lutje
december 30, 2009 bij 1:49 pm
Dag Coot,
Net je Grenada-boek uitgelezen. Erg leuk! Ik ben zelf in het begin van de jaren ’90 een aantal keren op Grenada geweest, leuk om weer te lezen over the Nutmeg en the Gem Holiday Resort. Erg vriendelijke mensen die je graag in hun midden opnemen, al dan niet in ruil voor sigaretten. N.B. Point Salines Int. Airport is inmiddels hernoemd tot je-raadt-het-nooit!
wpb
december 30, 2009 bij 2:01 pm
Ja! Weet ik! Maurice Bishop International Airport! Op zijn verjaardag omgedoopt. Eindelijk een vorm van gerechtigheid. Kan niet wachten tot ik daar de volgende keer land. Grond kussen of is dat iets te overdreven.
Dag wpb!
januari 7, 2010 bij 5:04 pm
Hai Coot,
Als je liefde voor iemand of iets (zoals een eiland) koestert, is een kusje toch wel het minste
december 29, 2009 bij 10:14 am
Leuk boek, kon het niet wegleggen. Met vaart geschreven en heel beeldend. En leuk dat er een familielid van mij in voorkomt, wist niet dat hij toen ook mee naar Grenada was geweest in ’83.
december 29, 2009 bij 10:37 am
Waarschijnlijk Hans S.? Doe hem mijn enorme groeten!
december 29, 2009 bij 1:15 pm
Ja inderdaad Hans. Zal proberen de groeten te laten overbrengen. Fijne kerst en zodra ik je boek uit heb gaat het direct door naar een volgende lezer, heb er al twee op de wachtlijst staan.
(Goh, wat is het toch leuk om zo via internet heel direct te kunnen communiceren)
december 29, 2009 bij 1:17 pm
Ik bedoel natuurlijk Oudjaar i.p.v. Kerst
december 29, 2009 bij 9:50 am
Goedemorgen
Net de laatste blz klaar en gelijk buzzen dacht ik.
Ik moet zeggen dat toen ik begon dacht nee hoe kun je nu bij voorhand al zeggen dat je het land zo mooi en leuk gaat vinden. Maar verder in het boek kan ik me er iets bij voorstellen. Het leest makkelijk en leuk.
Gewoon iedereen lezen….
Voor mij is duidelijk dat ook ander soort boeken leuk zijn als alleen maar thriller….
Bedankt voor het mooie verhaal en gaat vanaf vandaag de familie door.
december 29, 2009 bij 9:29 am
Ik ben in het boek begonnen en heb het met veel plezier gelezen je schrijft boeiend en ik kon het boek maar moeilijk wegleggen en dat was lastig met visite en kinderen die vrij zijn van school Het zou niet een boek zijn die ik snel gekocht zou hebben in de boekwinkel Maar dat had ik dus wel moeten doen wat ben ik nu blij dat ik het heb gelezen Nu mijn vrienden en famile warm laten lopen voor het boek maar dat gaat vast wel lukken !
december 29, 2009 bij 8:25 am
ik heb het boek in 1 ruk uitgelezen!
het is absoluut geen boek dat ik in de winkel zou pakken , en zeker niet zou kopen, maar dat zou dus een vergissing wezen want hij bleek het lezen meer dan waard!
Ik wist hiervoor niet meer over Grenada dan dat het een eiland was ergens in het Caribisch gebied. Dankzij het boek weet ik nu zoveel meer, en het was allemaal zeer interessant om te lezen. Goed geschreven Coot! het boek werd op geen enkel moment langdradig of saai…. en dat is nog een hele kunst
Normaal zijn thrillers meer mijn genre, maar jouw boek heeft mij blij verrast, en ik ben er zeer positief over!
Ik zal het boek ook zeker gaan uitlenen, en erover gaan vertellen. Ik heb net al een blog geplaatst op mijn hyve (http://lanira-mommy.hyves.nl ) en hoop dat meer mensen hierdoor interesse krijgen in het boek en het gaan lenen/kopen!
groetjes
yvonne kruse
buzzer; laniramommy
december 29, 2009 bij 6:47 am
GOED BOEK!
Ik heb net het boek uitgelezen……jammer dat er niet meer is.
In eerste instantie had ik m’n twijfels over het boek.Ik had het idee dat het niet helemaal “mijn boek” was, maar ik was wel nieuwsgierig nadat ik het voorstukje gelezen had.
Nou het viel niet tegen…telkens pakte ik het boek weer. Het is zo geschreven alsof je er zelf bij bent.
Een pluim voor Coot!
december 28, 2009 bij 9:47 pm
Hallo Coot en alle anderen,
hier nog een buzzer! Ik heb het boek net uit mijn brievenbus gehaald. Misschien had ik hem al eerder binnen hoor, maar kerstverplichtingen en zo… Het lijkt me een erg leuk boek, ik begin eraan zodra ik mijn huidige boek uit heb. Het valt me wel op dat de kaft overkomt als een vrouwenboek. (Roze, ‘Liefde’ als eye-catcher.) Ik weet niet of dat zo bedoeld is of niet.
Als ik er aan begonnen ben, kom ik weer even schrijven!
Groetjes, Irene
december 28, 2009 bij 12:35 pm
Kreeg het boek net voor kerst binnen en aangezien ik 2e kerstdag lekker alleen thuis was heerlijk gelezen.
In eerste instantie was het niet een boek dat ik zelf gekocht zou hebben maar ik heb het in een adem uitgelezen.Het is heel beeldend geschreven even je ogen dicht en je waant je echt op het eiland . Van de gebeurtenissen was ik niet op de hoogte , behalve dat van Sigh Varma dat weet ik wel.
Het is vandaag met mijn dochter mee gegaan en het zal ook zeker mijn vriendinnengroep langs complimenten.Bedankt en ik ga zeker meer van je lezen.
december 28, 2009 bij 10:37 am
Grenada leest lekker vlot weg. Ik kon me de affaire met Bishop en de inval van de Amerikanen nog redelijk goed herinneren.
Daarom is het des te interessanter te lezen wat een ín zekere zin ínsider ervan heeft meegekregen.
Coot, je weet dit heel boeiend te beschrijven. En dat dan ook nog gecombineerd met de schoonheid van een eiland.
Ik kreeg als liefhebber van eilanden – en bezoeker van onder andere Corfu, Malta, Sicilie, Madeira, Faial, San Miguel, Terceira, Maui, Oahu, Big Island en Kauai – meteen de kriebels om ook eens te gaan island hoppen in het Caraibisch gebied.
Grenada moet dan zeker onderdeel van zo’n trip worden. Ik ben dus ogenblikkelijk op internet op zoek gegaan naar een reisgids over Grenada, en dat lukte, zie hier. Er liggen echter zoveel eilanden dat het naast Grenada moeilijk kiezen wordt: Barbados, Antigia, de Maagden eilanden, en ga zo maar door. Keuze genoeg dus.
Maar terug naar het boek. Het is echt een aanrader en ik zal niet schromen het her en der aan te prijzen.
december 28, 2009 bij 11:17 am
Doen!
Maar sla Barbados maar over. Een beetje niks aan, na Grenada. Wel Caraibische stranden enzo, maar héél toeristisch en binnenland van bijna alleen maar suikerriet. Wel heel mooi: Tobago en St.Lucia. Al staat Grenada, ook kwa schoonheid bij mij natuurlijk ver bovenaan.
Erg bedankt voor je enthousiaste reactie!
december 31, 2009 bij 2:18 pm
Coot,
Bedankt voor je tips. Dit staat genoteerd. Zo te zien zijn er wel erg veel eilanden bij die louter interessant zijn als je een strandgenieter bent. Dat ben ik helemaal niet. Uiteraard is het wel prima om in een hotel aan de oceaan te zitten. Maar tijdens een vakantie wil ik graag veel zien. Daarom hop ik altijd met een vliegtuig en niet met een cruiseschip. Als ik een eiland gezien heb, hop ik door naar het volgende. De Grenadines zijn vrij klein (lijkt me), dus dat wordt veel hoppen. ik heb gezien dat er airlines zijn waar je een 30 dagen kaart kunt kopen waar je (onbeperkt) mee kunt hoppen. Dus dat ziet er goed uit. In ieder geval staan Grenada, St. Lucia en Tobago genoteerd.
december 27, 2009 bij 8:28 pm
Ik heb het boek vrijdag binnen gekregen.
Nog niet in begonnen door de kerstdrukte, maar het ligt klaar op mijn nachtkastje en vanavond voor het slapen gaan ga ik even lekker een half uurtje lezen.
Ben benieuwd.
december 27, 2009 bij 7:24 pm
Ik kreeg het boek binnen op donderdag. Ik heb het in de kast gelegd (kerstverplichtingen en zo). Tweede Kerstdag begonnen. Wat een boeiend boek. Even een vreemd momentje als er ineens wordt gesproken over guldens. Verder gelezen, bijna niet te stoppen. Vannacht (vanmorgen vroeg doorgelezen tot het uit was.) Wat goed geschreven, wat boeiend, inderdaad vreemd dat wij er weinig van weten. Ik ben toch van 1951, maar heb niets meegekregen van de invasie, alhoewel de naam Bishop me erg bekend voorkomt. Een boek, dat zeer aan te bevelen is. Coot van Doesburgh mijn complimenten. Op het eind vind ik het minder boeiend,het moet wel om je verhaal af te sluiten (alhoewel het voor jou wel doorgaat).
Eeen geweldig boek. Ik ga het boek uitlenen, er over praten.
Coot bedankt voor het verhaal, wat ben ik gelukkig dat ik het mag buzzen.
december 27, 2009 bij 1:53 pm
Beste Coot,
Ook ik meld me hier even als één van de buzzers van je boek! Wat leuk dat je op deze manier probeert extra aandacht voor je boek te krijgen. Ik zal mijn best doen daar een positieve bijdrage aan te leveren!
Inmiddels heb ik een aantal familieleden verteld over het boek. Op dit moment trok het buzzeren op zich meer aandacht dan het boek zelf. Ik heb het natuurlijk ook nog niet uit, dus het bespreken van het boek zelf komt later waarschijnlijk wel.
Ik ben nog niet zo ver gevorderd met lezen (pagina 10). Daar kan ik dus nog niet veel over zeggen. Jammer dat er al in de eerste alinea een typfout stond (factie is fractie?). Gelukkig verder geen foutjes meer aangetroffen.
Terzijde: ik vind het nogal buzzable dat ik nu een boek van de schrijfster van het Tietenlied aan het lezen ben!
Hartelijke groeten van buzzer Catharina
december 27, 2009 bij 2:30 pm
Dag Catharina, wat ontzettend leuk dat je gaat buzzeren!
Factie is geen spelfout, een factie is een agerende, politieke groep. Een fractie is gewoon een deel van een politieke partij.
Heel veel plezier met de rest van het verhaal,
veel groeten, Coot
december 28, 2009 bij 8:13 pm
Coot, wat leuk, een persoonlijke reactie. En zo zie je maar, heb ik ook weer wat bijgeleerd!
december 26, 2009 bij 3:03 pm
Heb het boek net ontvangen,het is een lekker handzaam boek heerlijk om te lezen lijkt mij.
Ik ben heel benieuwd,ga straks alvast eens een kijkje nemen.
december 25, 2009 bij 10:24 pm
Ik Heb het boek gister binnen gekregen en m’n eerste indruk was gelijk goed. Ik ben gelijk begonnen met lezen.
Het is moeilijk te stoppen, maarja de kerst verplichtingen he…….
december 25, 2009 bij 2:30 pm
Ik heb alvast wat mensen over het boek verteld op een forum, en verschillende mensen hebben me al gevraagd naar wat voor boek ik bij me had. Ik ben nog niet zo ver, ben benieuwd hoe het verder loopt!
december 25, 2009 bij 11:04 am
Ziet er goed uit!
Ben net begonnen, en ik zit er al helemaal in! Leuk.
december 24, 2009 bij 7:49 pm
Ook ik heb vandaag het boek ontvangen.
Het boek ziet er goed uit, duidelijke en kleurige voorkant!
december 24, 2009 bij 3:25 pm
lekker ….
Het boek is net binnen gekomen.
Lekker op de bank en lezen maar.
december 24, 2009 bij 2:44 pm
Ook bij mij is het boek net bezorgd, ik heb het voorproefje gelezen en het lijkt me een boeiend boek, ben heel benieuwd.
december 24, 2009 bij 2:23 pm
Nou daar gaat ie dan! Heb het boek vandaag binnengekregen. Hup buzzeren maar!!
Ik ben benieuwd.
Michelle (mieserdemies)
december 24, 2009 bij 1:02 pm
Vandaag is het dan eindelijk zover ! Het boek viel met een grote plof op de mat. we kruipen lekker een onder een plaid en buzzeren dat boek !
december 22, 2009 bij 6:46 pm
Lijkt me een prachtig boek! Het leest lekker en ik ben er erg benieuwd naar dus kom maar op….
december 22, 2009 bij 6:22 pm
Ik ben een verwoed lezer en erg beniewd naar dit boek. Leuk om te horen dat ik het ook nu mag gaan buzzen!
december 22, 2009 bij 5:59 pm
Ik ben zeer benieuwd naar het boek, ken een aantal enthousiaste lezers, dus dat buzzen komt wel goed!
december 22, 2009 bij 5:06 pm
Ook ik ben uitgekozen voor de boekenbuzz…ik kijk er erg naar uit, het lijkt me een knus en gezellig boek om te lezen, heerlijk tijdens deze koude dagen! Ben benieuwd!!!
Fijne dagen gewenst!!!
december 22, 2009 bij 4:44 pm
Ik ben gelukkig uitgekozen om dit boek te buzzen! Het leek me meteen erg interessant en leuk!
Jammer dat ik nu in het buitenland zit, zodat ik het boek pas over twee weken kan ontvangen, maar ik kijk er naar uit!
december 22, 2009 bij 2:25 pm
Als het goed is komt het boek morgen binnen !
Ik kan niet wachten om me juist in deze dagen eens lekker te gaan “verliezen” in dit boek !
december 17, 2009 bij 3:35 pm
Het voorproefje is veelbelovend, ik zou het graag willen buzzen!!
december 17, 2009 bij 10:40 am
Klinkt leuk! Ik ben benieuwd..
december 17, 2009 bij 10:18 am
ik heb binnen kort twee weken vrij en met dit boek zou ik even terug kunnen gaan naar mijn tijd dat ik in het buiten land leefde waar ook veel aan de hand was (politiek en appartheid) maar ook de romantiek,humor en liefde voor het land. ik hou zelf heel erg veel van dit soort boeken dus buzz mij!!
december 16, 2009 bij 11:54 pm
Ha die lieve Coot!
Wat modern. En ook heel leuk!
Liefs van je vriendje Brian (die morgen naar Brazilie gaat),
xb